محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
609
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
همان رستگارانند . » « 1 » و نيز « هر حكمى را نسخ كنيم يا آن را بهدست فراموشى بسپاريم بهتر از آن يا مانندش را مىآوريم . مگر ندانستى كه خدا بر هر كارى توانا است . » « 2 » و نيز « خدا تباهكار را از درستكار بازمىشناسد و اگر خدا مىخواست در اين باره شما را به دشوارى مىانداخت . آرى خداوند توانا و حكيم است . » « 3 » و آيات ديگر كه فقها بر پايه آن شريعت را پيرو مصلحت دانستهاند . افزون بر آن ، خداوند مىفرمايد : « از تو مىپرسند چه چيزى براى آنان حلال شده است ؟ بگو چيزهاى پاكيزه براى شما حلال گرديده و نيز صيد حيوانات شكارگر كه شما به عنوان مربيان سگهاى شكارى از آنچه خدايتان آموخته به آنها تعليم دادهايد براى شما حلال شده است . پس از آنچه آنها براى شما گرفته و نگاه داشتهاند بخوريد و نام خدا را بر آن ببريد و پرواى خدا بداريد كه خدا زودشمار است . » « 4 » يكى از پايههاى مهم شريعت اسلام آن است كه محرمات ، به هنگام ضرورى مباح مىشوند و حتى گفتن كفر در صورت ضرورت و نيز وجود ايمان استوار قلبى مانعى ندارد : « كسى كه براى حفظ جان خود به خوردن آنها ناچار شود در صورتى كه ستمگر و متجاوز
--> ( 1 ) . وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ آل عمران / 3 : 104 . ( 2 ) . ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ بقره / 2 : 106 . ( 3 ) . وَ اللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَأَعْنَتَكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ بقره / 2 : 220 . ( 4 ) . يَسْئَلُونَكَ ما ذا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ وَ ما عَلَّمْتُمْ مِنَ الْجَوارِحِ مُكَلِّبِينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللَّهُ فَكُلُوا مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَ اذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ مائده / 5 : 4 .